Groene Amsterdammer: Pensioendossier is een gordiaanse knoop...

donderdag 2 februari 2017
Thema's:  Blog

De pensioenwereld zit zo ingewikkeld in elkaar, dat pensioenbestuurders er nauwelijks nog controle op kunnen uitoefenen.
Pensioenfondsen besteden steeds meer werk uit aan experts, die beloond worden met fikse bonussen en daardoor grote risico’s nemen.
Dat zegt De groene Amsterdammer in een uitgebreid artikel, dat op 25 januari 2017 verscheen onder de kop “Na gedane arbeid is het duur rusten”.

Computer bepaalt de uitkomst....
Het zijn niet meer de sociale partners die bepalen hoe hoog de pensioenen en premies moeten zijn, aldus David Hollanders, de auteur van het artikel. Dat wordt bepaald door een rekenmodel, waarin financiële gegevens worden gestopt en daar rolt dan uit op welke uitkering gepensioneerden wel of niet kunnen rekenen

Ministerie stuurt de beeldvorming
Het ministerie van sociale zaken heeft de ingewikkelde discussie rond de pensioenen gedegradeerd tot een generatie-frame.
Ouderen staan in dat frame tegenover jongeren, werkenden tegenover gepensioneerden en premieplichtigen tegenover uitkeringsgerechtigden. 

Pensioen is een product geworden
De manier waarop de overheid de pensioendiscussie positioneert versluiert een belangrijk proces dat al decennia gaande is: het pensioendomein is in handen gevallen van de financiële sector. De financialisering van het pensioendomein is het werkelijke probleem, zegt David Hollanders in het blad.

Hieronder in grote lijnen een aantal van de belangrijkste conclusies:

  • pensioen was vroeger een arbeidsvoorwaarde, inmiddels een financiëel product
  • de bijstortverplichting voor werkgevers is vervallen. Daardoor worden pensioenen onderhevig aan de onzekerheid van de financiële markten
  • uitkeringen en premies worden niet meer bepaald door de sociale partners, maar door een computermodel dat “de dekkingsgraad” berekent.
  • door deze technocratisering zijn de uitvoeringskosten van het pensioenstelsel inmiddels gestegen tot 6,4 miljard
  • pensioenuitvoerders verdienen een veelvoud van de Balkenendenorm
  • door het systeem van bonussen is er een prikkel om meer en meer risico’s te nemen.
  • pensioenbestuurders zijn vaak niet gekwalificeerd om daarop toezicht uit te oefenen.
  • terwijl de beheerskosten stijgen en vermogensbeheerders veel geld verdienen, zijn de pensioenen voor de massa al jaren niet meer verhoogd.
  • als gevolg van de financialisering is het beleggingsrisico toegenomen, zijn de kosten gestegen en is er een trend richting uitbesteding. 88,8% Van de pensioenfondsen heeft het vermogensbeheer uitbesteed.
  • tussen 1992 en 2009 zijn de vermogensbeheerskosten per deelnemer meer dan verviervoudigd
  • ook tal van andere activiteiten worden uitbesteed waardoor de pensioensector is verworden tot een kluwen van uitbestedingsketens.
  • hierdoor komt belangenverstrengeling voor: sommige vermogensbeheerders leveren afgevaardigden voor een beleggingscommissie van een pensioenfonds dat vervolgens opdrachten gunt aan diezelfde vermogensbeheerder. (bv notarieel pensioenfonds en Aegon)

Hele artikel lezen, ga dan naar deze link: 
https://www.groene.nl/artikel/na-gedane-arbeid-is-het-duur-rusten 



 
Reageer op dit item